Saturday, November 24, 2007
Friday, November 23, 2007
കവി കവിത ചൊല്ലണമോ? 24 nov
കവി കവിത ചൊല്ലണമോ?
കവികള് എന്തിനു ചൊല്ലാണം?
എവിടെയാണ് അവരുടെ ഈണത്തിന്റെ വേരുകള്?
അവര് കണ്ടെത്തുന്ന ഈണം
വല്ലാതെ കേഴുകയാണ്.
ആത്മവിനാശകരമായ ഏതൊന്നിനേയോ
മഹത്വവല്ക്കരിക്കുക മാത്രം
ആശാനും വല്ലത്തോളും
കവിത ചൊല്ലിയതു
നമ്മെ ബാധിക്കുന്നില്ലല്ലോ.
കവികള് ഏതു ഈണമാണ്
ഉയര്ത്താന് ശ്രമിക്കുന്നതു?
അവര് ഭൂതകാലത്തോടുള്ള
നിര്ലജ്ജമായ വിധേയത്വത്തെ
ചരിത്രത്തിന്റെ മന്ദഗതിയിലും
ദുഃഖത്തിലും
പാടിപ്പുകഴ്ത്താനണ് ശ്രമിക്കുന്നത്.
അവരുടെ ഈണം
ഉത്തേജക ഔഷധമല്ല.
പരാജയബോധത്തിന്റെ
പ്രതിബിംബമാണ്.
വിട്ടുപിരിയാന് കഴിയാത്ത
ഭൗതിക ബന്ധങ്ങളെ അവര്
ദുര്ഗന്ധം വമിക്കുന്ന കുപ്പികളില്
ഉപ്പിലിട്ടു വയ്ക്കുന്നു.
ഓരോ കവിയും തനിക്കു വേണ്ടി
നിര്മ്മിക്കുന്ന നടുവാഴിത്ത ഈണത്തിന്റെ
പ്രാക്രുത ചേരുവകള്ക്കായി ഭാവിയിലെ
ഏതോകുട്ടം കാതുകൂര്പ്പിക്കുമെന്നു
വൃഥ വിശ്വസിക്കുന്നു.ആത്മീയമോ ഭൗതികമോ
ആയ ജീവിതത്തെ സ്പര്ശിക്കാത്ത് 
ചൊല്ലലാണിത്.
പുതിയ കാലത്തിന്റെ ഈണമല്ലിത്.
കവികള് ചൊല്ലി കവിതകള്ക്കു
ചുറ്റും മതിലുകള് തീര്ക്കുന്നു.
ഒരു കവിയും തന്റെ
കവിതയുടെ ടോണ്നിശ്ചയിക്കരുത്.
അതിനുള്ള അവകാശം കവിക്കില്ല.
എഴുതാന് മാത്രമേ അധികാരമുള്ളൂ.
അനുവാചകനാണ് കവിതയെ
നിര്മ്മിക്കുന്നത്.
കവി പറഞ്ഞ വഴിയിലൂടെപോകുന്നത്
പാരതന്ത്ര്യമാണ്.
വായനയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യമാണ് വലുത്.
ഇവിടെ കവിയില്ല;കവിതയേയുള്ളൂ.
അതിന്റെ ഈണം
നിശ്ചയിക്കുന്നത്വായനക്കാരനാണ്.
ഒരു പക്ഷേ , കവിത
ഏറ്റ്വും മോശമായി
ആലപിക്കുന്നതു കവികളായിരിക്കും.
ചിത്രം- കടപ്പാട്: സി.എന്. കരുണാകരന്.
കവി കവിത ചൊല്ലണമോ? 24 nov
കവി കവിത ചൊല്ലണമോ?
കവികള് എന്തിനു ചൊല്ലാണം?
എവിടെയാണ് അവരുടെ ഈണത്തിന്റെ വേരുകള്?
അവര് കണ്ടെത്തുന്ന ഈണം
വല്ലാതെ കേഴുകയാണ്.
ആത്മവിനാശകരമായ ഏതൊന്നിനേയോ
മഹത്വവല്ക്കരിക്കുക മാത്രം
ആശാനും വല്ലത്തോളും
കവിത ചൊല്ലിയതു
നമ്മെ ബാധിക്കുന്നില്ലല്ലോ.
കവികള് ഏതു ഈണമാണ്
ഉയര്ത്താന് ശ്രമിക്കുന്നതു?
അവര് ഭൂതകാലത്തോടുള്ള
നിര്ലജ്ജമായ വിധേയത്വത്തെ
ചരിത്രത്തിന്റെ മന്ദഗതിയിലും
ദുഃഖത്തിലും
പാടിപ്പുകഴ്ത്താനണ് ശ്രമിക്കുന്നത്.
അവരുടെ ഈണം
ഉത്തേജക ഔഷധമല്ല.
പരാജയബോധത്തിന്റെ
പ്രതിബിംബമാണ്.
വിട്ടുപിരിയാന് കഴിയാത്ത
ഭൗതിക ബന്ധങ്ങളെ അവര്
ദുര്ഗന്ധം വമിക്കുന്ന കുപ്പികളില്
ഉപ്പിലിട്ടു വയ്ക്കുന്നു.
ഓരോ കവിയും തനിക്കു വേണ്ടി
നിര്മ്മിക്കുന്ന നടുവാഴിത്ത ഈണത്തിന്റെ
പ്രാക്രുത ചേരുവകള്ക്കായി ഭാവിയിലെ
ഏതോകുട്ടം കാതുകൂര്പ്പിക്കുമെന്നു
വൃഥ വിശ്വസിക്കുന്നു.ആത്മീയമോ ഭൗതികമോ
ആയ ജീവിതത്തെ സ്പര്ശിക്കാത്ത്
ചൊല്ലലാണിത്.
പുതിയ കാലത്തിന്റെ ഈണമല്ലിത്.
കവികള് ചൊല്ലി കവിതകള്ക്കു
ചുറ്റും മതിലുകള് തീര്ക്കുന്നു.
ഒരു കവിയും തന്റെ
കവിതയുടെ ടോണ്നിശ്ചയിക്കരുത്.
അതിനുള്ള അവകാശം കവിക്കില്ല.
എഴുതാന് മാത്രമേ അധികാരമുള്ളൂ.
അനുവാചകനാണ് കവിതയെ
നിര്മ്മിക്കുന്നത്.
കവി പറഞ്ഞ വഴിയിലൂടെപോകുന്നത്
പാരതന്ത്ര്യമാണ്.
വായനയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യമാണ് വലുത്.
ഇവിടെ കവിയില്ല;കവിതയേയുള്ളൂ.
അതിന്റെ ഈണം
നിശ്ചയിക്കുന്നത്വായനക്കാരനാണ്.
ഒരു പക്ഷേ , കവിത
ഏറ്റ്വും മോശമായി
ആലപിക്കുന്നതു കവികളായിരിക്കും.
ചിത്രം- കടപ്പാട്: സി.എന്. കരുണാകരന്.
Subscribe to:
Posts (Atom)
-
കാറ്റിന്റെ ഞരമ്പുകള് നിറയെ പ്രണയവുമായി ഒരു കാലം വന്ന് പോയതറിഞ്ഞില്ല. മൂകമായ ഇലകള് പോലും ചിലത് സംവേദനം ചെയ്യണമെങ്കില് വ്യവസ്ഥകള് വയ്ക്ക...
